ჩემი “ძირძველი” ქართული სახელი

დიდი ხანია მინდოდა ერთხელ და საბოლოოდ გამერკვია მაიც საიდან მოდიოდა და რა მნიშვნელობის მატარებელი იყო  ჩემი სახელი, თუმცა ვერასდროს ვპოულობდი მისი წარმოშობის ისტორიას. ყველა სახელთა სიასა თუ წიგნში ის ან ნამდვილ ქართულ სახელადაა მოხსენიებული, ან წერია ბერძნულია, მაგრამ ეტიმოლოგია უცნობიაო. მოკლედ, ერთი რამ გასაგები იყო, რომ წყობის მიხედვით ის არანაირად არ იყო ქართული წარმოშობის და ბიზანტიური/ბერძნული უნდა ყოფილიყო და მისი ამომავალი ფორმა არა თორნიკე არამედ თორნიკეს და თორნიკიოს გახლდათ. ვიკიპედიაში ადვილად მოიძედნება არაერთი დიდებული თუ წარჩინებული მოღვაწე ამ სახელით რომლებსაც ბიზანტიასა და რომის იმპერიაში მრავალი მაღალი თანამდებობა ეკავათ, თუმცა ყველა სხვა სახელებისგან გასსხვავებით რომლებსაც იგივე ტიპის აგებულება აქვთ -იკოს -იკეს -იკიუს -იციუს ბოლოსართებით (იმის მიხედვით თუ სადაურ წყაროებს მივმართავთ) პრაქტიკულად ყველა სახელის ეტიმოლოგია მოიპოვება (ანდრო-ნიკეს/უს, დომი-ნიკე/უს, ეუგე-ნიკოს), მაგრამ ყოვლად გაუგებარი იყო მაინც რას ნიშნავდა ეს “თორ”. და აი როგორც იქნა ბევრი წვალების მერე მგონი მივაგნიე სწორად იმას რასაც ვეძებდი.

საქმე იმაშია რომ პრაქტიკულად ყველა თორნიკიოსი სხვადასხვა წყაროში ან სომხური წარმოშობის დიდებულადაა მოხსენიებული, ან ქართველად/ივერიელად (ყველა მათგანი გაბიზანტიელებული იყო). ამ ფაქტმა ჩემი დიდი დაინტერესება გამოიწვია, მაინც რას უნდა გამოეწვია ესთი გაუგებრობა და შეუთანხმებლობა და დავიწყე ვიკიპედიის, ფორუმების და და სხვა წყაროების კითხვა. საქმე იმაშია, რომ ის რასაც ბიზანტიელები ივერიას ეძახდნენ არა აღმოსავლეთ საქართველოს (გოროგც ჩვენ ზოგადად წარმოვიდგენთ), არამედ ძირითადად ტაოს ტერიტორიას წარმოადგენდა და ის ე.წ. ივერიის თემის სახით შედიოდა ბიზანტიის შემადგენლობაში (http://en.wikipedia.org/wiki/Iberia_(theme)). თავისი ეთნიკური შემადგენლობით ის არ იყო სრულიად ქართული ტერიტორია, არამედ საქართველოსა და სომხეთის ნაწილების გაერთიანებას წარმოადგენდა, თუმცა აღსანიშნავია, რომ მასში მცხოვრები სომხები იმით განსხვავდებოდნენ თავისი მოძმეებისაგან, რომ ქართული მართლმადიდებლური ეკლესიის მიმდევრები იყვნენ და არა სომხურისა; ამის გამო მრავლად იყო მრავალეთნიკური ქორწინებები და დიდებულთაგან პრაქტიკულად ყველას ასეთი ქართულ-სომხური “ბექკგრაუნდი” გააჩნდა. მრავალ წყაროში ასევე ხაზგასმითაა აღნიშნული ამ “გაქართველებული” სომხების არაჩვეულებრივი განსწავლულობა ქართულ ენაში და მათი რიტორიკული შესაძლებლობები სომხურთან ერტად. სწორად ამიტომაა, რომ წყაროები მათ ხან ივერებად მოიხსენიებენ (მათი გაქართველების გამო), ხან კი სომხებად (როდესაც მათი ეთნიკური წარმომავლობა იყო ხაზგასმული). ასეა თუ ისე სახელი თორნიკე იმ დროინდელ ბიზანტიასა და ივერიის თემში მრავალი სახით გვხვდება – თორნიკ-ეს, თორნიკ-იოს, ტორნიც-იუს, თორნიკ-ია და ა.შ. და თუკი გაბატონებულ ქართულ ვერსიას დავივიწყებთ, რომელიც თორნიკეს ძირძველ ქართულ სახელად მიიჩნევს და იმდროინდელ სიტუაციას გავითვალისწინებთ, ყველაფერი ნათელი ხდება; კერძოდ კი –იკ სუფიქსი კარგადა ცნობილი რომ სომხურში დღემდე კნინობითი ფორმების წარმოსაქმნელად გამოიყენება (ანდრან-იკ, ხაჩ-იკ, გარ-იკ) და ის სწორად მას წარმოადგენს და არასწორია სახელის ამგვარი დაშლა – თორ-ნიკე, საქმე გვაქვს არა –ნიკე-სთან რომელიც ღვთაების სახელიდან მოდის და სხვა სახელების ნაწილად გვევლინება, არამედ მხოლოდ –იკ კნინობით ფორმასთან და გასაგკვევი მხოლოდ ისღა რჩება მაინც რაა ეს “თორნ”. მაშინ როდესაც ქართულშიც და ბერძნულშიც ის არაფრის მთქმელია როგორც არ უნდა დავშალოთ სახელი, სომხურში მას ძალიან კონკრეტული მნიშვნელობა გააჩნია და თორ/თორნ  შვილიშვილს ნიშნავს, ანუ თორნ-იკ პრაქტიკულად იგივეა რაც შვილიშვილ-უნა/უკა, ხოლო ბოლოში –ეს –იკიოს -იციუს სუფიქსები მისმა გაბიზანტიურებამ გამოიწვია. ანალოგიური სახელები ხომ ქართულშიც მრავლად მოგვეპოვება – პაპუნა, მამია, ბიძინა, ბაჩანა, ბაია და ა.შ.
მოკლედ რომ ვთქვათ სახელი რომელსაც ვატარებ გამოყენების მხრივ გაქართულებული ბიზანტიურია (-ს ასოს ჩამოშორებით, რომელიც ყველა სხვა სახელს ემართება ბიზანტიურიდან გადმოტანისას), სტრუქტურულად ბერძნულ/ბიზანტიური, ხოლო საწყისი სულაც სომხური ჰქონია.
ეს ყველაფერი იმიტომ დავწერე, რომ ერთი ამბავი გამახსენდა რომელიც დედაჩემისგან მოყოლით ვიცი; თურმე ახალდაბადებული ვიყავი და დედაჩემი ეზოში მასეირნებდა, როდესაც ერთი სომეხი მეზობელი ჩაეკითხა რა დაარქვითო, და დედაჩემის პასუხზე ჩვენმა მეზობელმა ძალიან გაიკვირვა “ვაააააა, თორნიკ, ეს რა სომხური სახელი ჰქვია აი?!”. რათქმაუნდა ამან დედაჩემს უბრალოდ ღიმილი მოჰგვარა, ასეთ ნამდვილ ქართულ სახელზე ამას რას მეუბნებაო, მაგრამ როგორც ჩანს გული უნდა გავუცრუო – რას ერჩოდი იმ ქალს ერთადერთი ადამიანი ყოფილა რომელმაც სიმართლე იცოდა.

Explore posts in the same categories: Uncategorized

ტეგები: , , , , , , , , , ,

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.

One Comment on “ჩემი “ძირძველი” ქართული სახელი”

  1. zvigena Says:

    :)) ვერაა შენი საქმე კარგად, 2 საუკუნის შემდეგ მეზობლები დაწერენ – ტულუზაში მოღვაწეობდა დიდი სომეხი ინჟინერი თორნიკ მჭედელიანცი, ვინაც სათავე დაუდო აერობუსების ახალი ნოვატორული სერიების წარმოებას


კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s


%d bloggers like this: